Canyon was een populaire Volendamse band uit de palingsoundtraditie. De groep werd bekend met nummers als Mooi Volendam en Als Ik Maar Bij Jou Ben en groeide in de jaren ’70 en ’80 uit tot een geliefde naam binnen de Nederlandse muziekwereld.
Op deze pagina lees je meer over de geschiedenis van Canyon, de bandleden, de muziek en de betekenis van de groep binnen de Volendamse popmuziek.
Van loodgieter naar beroepsmuzikant
Jaap Veerman: “Theo Scherpenzeel, ook onderwijzer, had contacten met Jip Golsteijn van de Telegraaf, die altijd veel aandacht besteedde aan de muziek uit Volendam. Theo veranderde zijn naam in Specs Hildebrand. Samen met Jip maakte hij een aantal country-getinte albums. Canyon vroeg of ik de zanger van de groep wilde worden. Op dat moment werkte ik nog als loodgieter. Canyon was een allround band. Dick, Klaas en Theo hadden veel werk en verdienden goed op bruiloften en partijen. ‘Als je wilt kun je je brood nu in de muziek verdienen’, zo werd het aan mij verkocht”. Die laatste opmerking gaf de doorslag. Tegen het einde van de jaren zeventig werd Jaap Veerman beroepsmuzikant.
Nederlandstalig
Harry Knipschild: Vrijwel alle Volendamse groepen waren succesvol met Engelstalig repertoire. Alleen de doorbraak van BZN in 1976 was het gevolg van ‘Mon amour’, een liedje met een Franse tekst. Canyon, een all-round band, kwam wat de platen betreft met een nieuw concept: liedjes in het Nederlands. Als A&R-manager van Polydor besloot ik in 1979 de groep een kans te geven. Producer was niemand minder dan Arnold Mühren van de Cats. De groep werd me aangeboden door Jan Buijs van Bureau Volendam. Bovendien vond ik ‘Altijd zon, als dat eens kon’, geschreven door de drie leden van de groep, een goed liedje. Jaap Veerman, de zanger, zag er goed uit en had een mooie stem, vond ik. Ik zei dus: ‘ja’. Canyon maakte zijn eerste plaat.
Altijd zon, als dat eens kon
Uit de plaatselijke krant 5 juli 1980: “Eerste plaat Canyon. De groep Canyon die al jaren bekend staat om hun uitstekende live optredens hebben een zelf geschreven nummer opgenomen. De plaat heet ‘Altijd zon, als dat eens kon’ en heeft volgens de kenners grote hitpotentie. We wensen de jongens een goede verkoop toe”
Hoe goed de singles van Canyon ook waren, veel aandacht in Hilversum kregen ze niet. Nederlandstalige muziek werd nu eenmaal stiefmoederlijk behandeld door de deejays van Hilversum Twee en Drie. ‘Altijd zon, als dat eens kon’ en de opvolger, ‘Hé kleine vlinder’, waren bovendien te ‘artistiek’ om ook zonder airplay voldoende verkoopcijfers te genereren. Canyon was voor Polydor dus geen succes. Zonder voldoende verkoop kon je niet eeuwig doorgaan, ondanks de kwaliteit van de muziek.
Mooi Volendam
Harry Knipschild: “Ik zette Dick Plat, Klaas Tuijp en Jaap Veerman tijdens een gesprek voor het blok. Min of meer dwong ik ze om met een commercieel liedje te komen, muziek in de stijl van de Cats of BZN, over de muziekstad Volendam en dan in het Nederlands. De single ‘Mooi Volendam’ (1981) werd geschreven door Dick Plat en geproduceerd door Arnold Mühren en John Kriek en met Piet Veerman op gitaar. In ‘Palingsound’ werd het lied omschreven als ‘een weemoedig lied over de verdwijnende schoonheid van Volendam’. Het groeide uit tot een klassieker binnen de gesloten gemeenschap.
Harry Knipschild spoorde hen aan om eens een nummer te gaan schrijven over Volendam. ‘Daar gebeurt zoveel, de voetbal, opera, de dijk, de klederdracht, de muziek. Schrijf daar nu eens een nummer over’. Uit een bepaalde frustratie werd het nummer in 20 minuten geschreven door Dick Plat. Er werden twee versies van gemaakt. Eén up-tempo-versie, maar deze vlottere versie werd meteen van tafel geveegd. De langzamere versie van ‘Mooi Volendam’ werd meteen opgenomen.
Om in ‘Mooi Volendam’ toch de typische palingsound overeind te houden, werd gevraagd aan Piet Veerman of hij de beginsolo op gitaar wilde spelen. Daar was hij gaarne toe bereid. Hoewel op de eerste plaats geen Cats- of BZN-nummer is geëindigd in de verkiezing van de Volendammer ‘Plaat van de Eeuw’, zijn er dus toch duidelijke invloeden van beide groepen in ‘Mooi Volendam’ terug te vinden. Want Piet Veerman maakte deel uit van de Cats en Dick Plat is al vele jaren muzikant en componist bij BZN”.
Album ‘Een Beetje Alleen’
‘Mooi Volendam’ werd, zoals dat in de business heette, een ‘sleeper’. De single werd nooit door de deejays opgepakt, maar werd week in, week uit, goed verkocht. In de loop van ongeveer een jaar gingen er vele duizenden singles over de toonbank. Voor Polydor was dat niet voldoende. Producer Cees Schrama probeerde het nog een keer met het mooie nummer ‘Als je echt weg wilt’, maar ook nu ontbrak het gewenste resultaat.
Phonogram, het zusterbedrijf van Polydor binnen PolyGram, ging in 1983 met de Volendammers verder. BZN-producer Roy Beltman nam met hen het Italiaanse succes ‘L’Italiano’ in het Nederlands op. ‘Als ik maar bij jou ben’ was geen Canyon-nummer maar leverde de groep wel een klassering in de top 40 op. Nieuwe hits kwamen echter niet meer. Nieuwe Beltman-producties als ‘Praat me niet van liefde’ (1983), ‘Morgen’ (1984) en ‘Eindelijk weer zomer’ (1985) kwamen er in Hilversum niet door.
‘Mooi Volendam’ was intussen een klassiek lied geworden, een alternatief volkslied. De populariteit hield nooit op. Voor Canyon was dat in 1987 aanleiding het nummer opnieuw op te nemen, deze keer in het Engels – onder de titel ‘My little town’. De single verscheen op het Disky label. Ook nu verscheen het nummer niet op de hitlijsten. Toch zag de toekomst er rooskleurig uit. Tim Griek, de producer van alle hits van André Hazes, zag Canyon helemaal zitten, vertelde Jaap Veerman. “Disky ging overstag. Er werd een flink budget vrijgemaakt. De man achter André Hazes zou er alles aan gaan doen ons een plaats aan de top te bezorgen. Helaas pakte het anders uit. Op 13 februari 1988 verongelukte Tim Griek”.
In 1989 stapten Cees en Thomas Tol uit BZN. Onder de naam Tol & Tol scoorden ze met ‘Eleni’. Dick Plat van Canyon werd uitgenodigd om lid van de succesvolle ‘band zonder naam’ te worden. Jaap Veerman, een verlegen man, moest, of hij wilde of niet, als leider van Canyon optreden. Mede dankzij ‘Mooi Volendam’ was er werk genoeg.
1985 – 1990
Willem de Vries
Willem de Vries, ook vermeld als Wim de Vries, kwam in 1987 bij Canyon als bassist. Zijn komst betekende een duidelijke verandering in het livegeluid van de band. Tot die tijd speelde Dick Plat de baspartijen met zijn voeten, terwijl hij tegelijk de toetsen voor zijn rekening nam. Met een vaste bassist kreeg Canyon meer ruimte, meer dynamiek en een steviger fundament op het podium. In een periode waarin het livecircuit veranderde en de opkomst van discomuziek voor minder boekingen zorgde, hielp Willem de band om muzikaal breder en voller te klinken.
Johan Lansing
Johan Lansing uit Monnickendam werd eind jaren tachtig de nieuwe drummer van Canyon. Hij volgde Klaas Tuip op, die na zijn periode bij Canyon verderging bij Stampvast. Lansing had een stevige muzikale basis: Lansing was van jongs af aan gek van drummen en studeerde in 1987 af aan het conservatorium.
Evert “Jash” Veerman
Na het vertrek van Dick Plat naar BZN kwam Evert “Jash” Veerman bij Canyon. Hij was eigenlijk gitarist, maar leerde zichzelf in korte tijd piano spelen, waardoor hij tijdens optredens kon afwisselen tussen toetsen en gitaar. Evert-Jan Veerman, beter bekend als “Jash” of “Jassie”, was al jarenlang actief als gitarist voordat hij bij Canyon kwam. Hij speelde onder meer bij Left Side, Jen Rog en The Cats, en was vooral bekend om zijn gitaarspel. Na een lange zeilreis keerde hij in 1987 terug naar Nederland. Hoewel hij eigenlijk niet meer in de muziek wilde werken, ging hij toch in op het aanbod om bij Canyon te spelen als toetsenist en gitarist. Hij bleef bij de band tot 1994.
Canyon in de jaren ’90
Ben Vermeulen
Ben Vermeulen kwam bij Canyon als toetsenist toen Evert Veerman door een hernia tijdelijk niet kon optreden. Hij had daarvoor onder meer gespeeld bij het orkest van André van Duin en met Henny Huisman in de groep Match, die voortkwam uit Lucifer. de komst van Ben bracht nieuwe muzikale invloeden in de band.
Plaat van de Eeuw
De bekroning kwam in december 1999. In die tijd werd de eerste top-2000 door Radio Twee uitgezonden. De lokale omroep LOVE organiseerde aan het eind van het millennium de uitverkiezing van de Volendamse ‘plaat van de eeuw’. Johan Tol en Leendert Klein gingen aan de slag om de Volendammer top 150 samen te stellen.
“Het werd een nek-aan-nek race tussen ‘Mon Amour’ van BZN en ‘Mooi Volendam’ van Canyon. Pas de laatste ingezonden formulieren gaven de doorslag. De Volendammer ‘plaat van de eeuw’ werd ‘Mooi Volendam’.