The Skyriders
Jaap was in 1956 geboren als de zoon van een Volendamse katholieke fabrieksarbeider. Hij was het achtste van tien kinderen, vijf jongens en vijf meisjes. Muziek nam een centrale plaats in bij het grote gezin. Jaap: “Mijn vader speelde gitaar. Mijn oudere broer Evert was zanger en bassist van de Skyriders, een van de vele bandjes die in Volendam en overal in Noord-Holland optraden. Elke week reisden ze met een busje rond en speelden covers van de hits uit die tijd”.
Jaap hoorde de eerste popmuziek toen hij een jaar of vijf/zes was. “In die tijd kochten we nog geen grammofoonplaten. Wel hadden we thuis een bandrecorder. Programma’s als ‘Tijd voor teenagers’ werden op de band gezet en regelmatig afgespeeld. We hadden uren muziek op tape. Zo hoorde ik Cliff Richard, Elvis Presley en ‘Send me the pillow that you dream on’.
The Cats
De eerste Volendamse groep met succes was de Cats. Op zijn website schreef Willem van Kooten in 2006: “Gene Pitney had in Amerika de hit ‘If I didn’t have a dime (to play the jukebox)’. Dat hoorde ik in 1964 een onbekend groepje uit Volendam, the Cats geheten, zingen op een Veronica-auditie in de Soundpush-studio in Blaricum. ‘Als jullie dat gaan opnemen en uitbrengen, ga ik het draaien’, zei ik. Het origineel van Gene Pitney was toch nog steeds niet uit, wist ik. Zo gebeurde het dat de eerste plaat van de Cats uitkwam op een klein labeltje, Durlaphone (van eigenaar Evan Durlacher, een glimlachende, wereldvreemde man). Het werd gedraaid door ons op Veronica, en de Cats waren ineens op weg naar eeuwige roem”.
In zijn boekje over de Cats (1973) legde Jip Golsteijn vast: “In Volendam vond iedereen het prachtig. Toen ‘Jukebox’ door Veronica voor het eerst werd gedraaid lagen de bouw en de fabrieken in het dorp stil. Maar de verkoop beperkte zich tot wat café’s langs de dijk in Volendam, want de rest van Nederland bleek niet wakker te liggen van de cover van Gene Pitney”.
Them
Het moet in de beginperiode van de Cats geweest zijn dat Evert, de oudere broer van Jaap, een platenspeler kocht, van het merk Dual. Jaap: “Meteen schafte hij de vier elpees aan die Them had opgenomen. De Skyriders gingen het repertoire van Them maar ook dat van de Beatles en de Stones spelen”.
Jaap was bevriend met ‘kleine Jaap’, het jongere broertje van Jan en Jaap Buijs die het Artiestenbureau Volendam aan het opzetten waren. De familie Buijs en de familie Veerman woonden in dezelfde straat, de Boegstraat. Door die vriendschap hoorde hij ook uit de eerste hand van de activiteiten van Jan ‘Tuf’ Buijs. Jan was manager van de Cats en hij deed er alles aan om werk voor zijn artiesten te krijgen. “Helemaal in zijn eentje ging hij als een ware pionier met de brommer over de Afsluitdijk naar Friesland. Overal keek hij rond waar zaaltjes waren, en of de Cats er konden optreden. Wat later beschikte hij over een oud autootje. Kleine Jaap en ik mochten wel eens mee. Wij dronken dan een flesje sinas terwijl Jan Buijs over de zaken onderhandelde”.
The Beatles
Een belangrijk moment in het leven van Jaap Veerman moet zich afgespeeld hebben aan het einde van 1965. “Normaal sliepen wij met alle kinderen op de bovenverdieping. Maar omdat ik ziek was mocht ik beneden op het bed van mijn ouders in de achterkamer liggen en luisterde naar de radio. Ineens hoorde ik ‘Yesterday’ van de Beatles. Dat was ongelooflijk. Dat was toch wel zó goed”.
The Left Side
In die jaren begon Volendam zich ook buiten het dorp steeds nadrukkelijker als muziekplaats te laten gelden. Bij platenmaatschappij Iramac groeide de belangstelling voor artiesten uit Volendam al snel. Producer Gaby Dirne wist daar met succes verschillende acts onder de aandacht te brengen, waaronder het Hollandse Duo de Koning en de popgroep Left Side.
Het duo behaalde al vroeg succes en verkocht tienduizenden singles, mede dankzij een optreden in het televisieprogramma van Willem Duys. Ook Left Side trok al snel de aandacht. Toen hun single Confusion in my mind verscheen, duurde het niet lang voordat de media zich meldden. Begin 1968 besteedde De Telegraaf er direct aandacht aan, met een artikel en foto, juist omdat opnieuw een nieuwe groep uit Volendam van zich liet horen.
BZN
Dat succes bleef in het dorp niet onopgemerkt. Andere groepen zagen dat er iets aan het ontstaan was. Kort na het uitbrengen van Confusion in my mind meldde zich opnieuw een jonge Volendamse formatie bij Iramac. Zij noemden zich de Band Zonder Naam, later bekend als BZN. Wat hun muzikale toekomst zou brengen, was toen nog allerminst te voorzien, maar duidelijk was wel dat Volendam in beweging was.
Jaap Veerman gaat zingen
Jaap Veerman: “Duo de Koning kwam niet uit Volendam zelf, maar uit de omgeving. Maar de connectie met Volendam had voordelen. Het eerste succes van de Left Side weet ik nog heel goed. Mijn zwager Jaap Kras was de drummer. In die jaren was ik zelf helemaal weg van Bob Dylan. Ik kende alle liedjes van alle albums van Bob Dylan. Naar Bob Dylan luisteren was een avontuur voor mij. Maar ook de Beatles en de Stones ontbraken niet in onze collecties. Mijn broers kwamen thuis met de meest uiteenlopende platen. Zo kreeg ik een brede smaak.
In 1972, toen ik een jaar of zestien was, trad ik voor het eerst als zanger op. We hadden in Volendam een kroeg, ’t Nikkeltje. Iedere donderdagavond stond er iemand op het open podium te zingen. Ik speelde ook gitaar en bracht liedjes van Boudewijn de Groot, Jaap Fischer (‘Ik zoek de rust’, ‘Veerse Gat’), Donovan, Dylan, Van Morrison en later Reinhard Mey (‘Als de dag van toen’). Die liedjes van Jaap Fischer mocht ik thuis nooit zingen (“Ik zoek de rust van een kist”). Dat deugt niet zei mijn moeder dan.
Ik was natuurlijk niet de enige die optrad in ’t Nikkeltje. Het was een plek die geschikt was voor singer-songwriters. Er kwamen regelmatig artiesten uit het buitenland over. Ik heb er ook Jules de Corte en Drs. P. zien optreden”.
Embryo
Na zijn schooltijd was Jaap Veerman loodgieter geworden. Maar zoals bij veel Volendammers zat het zingen hem in het bloed. In zijn vrije tijd ging hij optreden met Embryo, een van de vele amateurgroepen die het vissersdorp rijk was. “We speelden repertoire van groepen als Them, de Kinks, Stones en Bob Dylan (‘I want you’)”. Met succes deed Embryo in 1977 mee aan de Pius X Talenten jacht.
Een tijdje later trad Embryo opnieuw op tijdens de talentenjacht, maar nu als top of the bill. “De formatie Embryo gaf haar afscheidsoptreden in het gebouw, want Jaap Veerman gaat de groep na vier jaar trouwe dienst verlaten. Jaap gaat bij een andere Volendammer groep beginnen als prof en stopt dan met zijn werk [als loodgieter]. Nou de mensen in de zaal hebben het geweten. Het waren er zo’n zeshonderd. Embryo, vorig jaar na de talentenjacht populair geworden, speelde de zaal volledig plat. De groep verraste de zaal met een stuk klasse muziek”, aldus reporter Moon in de plaatselijke krant. In het artikel werd Jaap Buys (‘Cas’) bedankt voor het uitlenen van de geluidsinstallatie.
Canyon
Jaap Veerman: “Theo Scherpenzeel, ook onderwijzer, had contacten met Jip Golsteijn van de Telegraaf, die altijd veel aandacht besteedde aan de muziek uit Volendam. Theo veranderde zijn naam in Specs Hildebrand. Samen met Jip maakte hij een aantal country-getinte albums. Canyon vroeg of ik de zanger van de groep wilde worden. Op dat moment werkte ik nog als loodgieter. Canyon was een allround band. Dick, Klaas en Theo hadden veel werk en verdienden goed op bruiloften en partijen. ‘Als je wilt kun je je brood nu in de muziek verdienen’, zo werd het aan mij verkocht”. Die laatste opmerking gaf de doorslag. Tegen het einde van de jaren zeventig werd Jaap Veerman beroepsmuzikant.
